We zijn aangekomen op Isla Cantadora. We hadden een luidruchtige nacht gehad in Panama City voordat we naar het regionale Albrook vliegveld vertrokken. Bij het hotel hadden ze allerlei afdaken gemaakt van golfplaat om zo waarschijnlijk voor wat schaduw te zorgen overdag. Alleen stonden de airco units daar boven op te druppen. En een druppel die valt van een paar verdiepingen hoog op een golfplaat maakt best wat geluid. En als je dan nogal wat kamers hebt met elk zo een unit…. dan is dat eigenlijk een fikse herrie.
Maar goed we zijn op het bounty eiland Isla Contadora aangekomen. Het duurste en rijkste eiland van de Islas Perlas (de parel eilanden). Hier zijn lang geleden nogal wat grote parels gevonden, vandaar de naam. Het komt ons een beetje als vergane glorie over. Ik denk dat het destijds inderdaad best een jet-set eiland was. Maar op dit moment is het wat ingezakt. Wij zelf zitten volgens mij in het duurste hotel op het eiland. Het is van Charlie, een 58 jarige oostenrijker die 8 jaar geleden vertrokken is uit Oostenrijk naar Panama en op dit eiland een hotel en een restaurant heeft neergezet. En deze zien er echt best mooi uit. Mooie grote kamers, goed eten, en leuke service. En nog belangrijker, een groot breed strand voor de deur! Er zijn maar weinig toeristen aanwezig wat het erg rustig maakt op het eiland. Je kunt in twee uurtjes het hele eiland rondgelopen hebben. Het is niet zo groot. Verder is een groot deel van het eiland in handen van de staat en de rest particulier bezit. En daar staan dan ook wel wat leuke grote huizen op. Maar er zijn slechts 20 vaste bewoners (met hun personeel) en de rest zijn vakantie huizen die maar een paar weken per jaar bezocht worden door de eigenaars.
Aan de prijzen merk je wel dat het een eiland is met status. Alles is hier twee keer zo duur. En een stukje land van 1200 m2 kost een miljoen dollar. Je moet dus wel wat geld hebben om hier op zijn minst iets te kunnen kopen.
De reis naar het eiland was een vlucht in een kleine Cesna die op het eiland kon landen op een landingsbaan die zo lang is als het eiland breed is. Precies lang genoeg. We hadden geboekt bij Nellie. De receptioniste van het hotel. Een potige tante die van aanpakken weet.
De eerste dag natuurlijk gelijk aan het strand gaan liggen en van de rust en zon genoten. De zon was heet en ondanks dat we onder een parasol lagen zijn we flink verkleurd. (Vijftien minuten hier in de zon en je bent levend verbrand.) De bar en het restaurant van het hotel is tijdens het ontbijt, de lunch en het avondeten geopend. Als je tussendoor iets hebben wilt regelt Nellie dat. JP ging ‘s middags een collaatje voor ons halen voor op het strand. ‘Cola light?’ vroeg Nellie….
De volgende dag zouden we eigenlijk een kleine toer over het eiland krijgen in de auto van Charlie. Maar die was druk druk druk dus we hebben zelf maar een golf car (het vervoermiddel hier) gehuurd om het eiland te verkennen. Voordat we vertrokken vertelde Nellie nog even aan JP waar we het naaktstrand konden vinden…. Wat is die Nellie toch van plan ??
Het is eigenlijk zo stil op het eiland dat je op elk strand wel prive zit. Ofwel met zijn tweeen. Erg relaxed.
In totaal zijn er drie restaurants op het eiland. Een van de Oostenrijker die ook het hotel bezit waarin we slapen. Dan is er nog een restaurant van een andere Oostenrijker (en die had heerlijke wienerschnitzels!) en dan nog een restaurant van een lokale eigenaar. Daar hebben we ieder een heerlijke vis gegeten.
Vandaag hebben we met een catamaran een toer langs de parel eilanden gevaren. Het was een heel dag programma met eten en drinken aan boord. We waren de enige twee gasten dus dat was super! We hebben gesnorkeld en veel vissen onder water gezien. Dolfijnen hebben we helaas alleen van een grote afstand kunnen zien en de walvissen tijd is een beetje over. Die komen hier medio april aan om hun jongen te krijgen en gaan dan rond eind november weer terug naar het zuiden. De roggen hebben we ook alleen maar boven water zien springen en vliegen en helaas niet onder water kunnen vinden. De eigenaar van de catamaran was een fransman en zijn vrouw een spaanse. Samen met hun kleine dochtertje waren ze op weg richting de Fuji eilanden. Ze lagen inmiddels al twee jaar hier voor het hotel aangemeerd en verdiende met het organiseren van een toer rond de eilanden hun brood.
Morgen tegen de avond vertrekken we weer terug naar het vaste land. We gaan dan naar een hotel aan het Panama Kanaal.