Inmiddels hebben we heel wat uurtjes rijden achter de rug.
In Tegucigalpa hebben we overnacht. De eerste plaats hier in centraal america waar ik warm én koud water had !
Gelijk mijn hoofd verbrand… ik deed mijn hoofd onder de douch en had netjes de rechtse kraan opengedraaid en dacht dat zal koud zijn… fout… dat was erg heet. Maar weet je. Je hoofd kent in principe geen heet… Je hebt waarschijnlijk nooit iets heets over je hoofd gehad. Dus eer dat je door hebt dat het erg heet is in plaats van erg koud… dat duurt effe… uiteindelijk merkte ik het pas toen ik mijn hand er ook onder deed.
De volgende morgen zijn we naar Valle de Ángeles gereden. Dat was een leuk oud en klein coloniaal dorpje. Rond 10.15 richting Santa Barbara vertrokken. En daar hebben we in totaal vijf en een half uur over gedaan. En dat voor zo´n 240 kilometer. Maar sneller gaat het gewoon niet hier. Het is ook voortdurend zigzaggen door de bergen.
In Santa Barbera aangekomen hebben we een leuk hotelletje gevonden wat helaas geen stromend water heeft. Tja. dat kan hier vaker voor komen. Bij johan thuis houdt het water ook na 21.00u op met uit de kraan stromen. En dat terwijl het zo warm is. Maar daar is dan ook wel weer een verklaring voor. Er zijn geen watermeters per huis. Wordt er naar het idee van de waterleidingmaatschappij teveel (unfair) gebruikt in de wijk, dan sluiten ze het gewoon voor de hele wijk af.
In Santa Barbera wonen veel vriendelijke mensen. En ik was natuurlijk een aardige bezienswaardigheid. Blond, piercing in mijn lip, tattoo op mijn arm.
Ik heb ook het idee dat er niet zo erg veel toeristen komen. In ieder geval was het nu heel erg stil.
Vanmorgen doorgereden naar Copán Ruinas, Het Athene van de Maya´s. Best indrukwekkend maar niet zo indrukwekkend als bijvoorbeeld Ankor Wat in Cambodia. Maar dat komt voornamelijk omdat het in Copán om ruines gaat die toch veelal vervallen zijn en dat het in Ankor Wat om toch nog vrij ongeschonden gebouwen gaat.
Maar ik heb foto´s gemaakt dus die zullen jullie wel zien.
Het is wél indrukwekkend hoeveel informatie er van die Maya´s bekend is geworden door de ruines die in Copán liggen. Een van de ruines bevat de langste opgeschreven geschiedenis over de Maya´s. Dit is in beeldschrift op een grote trap gedaan. De onderste treden liggen nog in volgorde maar de bovenste treden (wat de meesten zijn) zijn ooit naar beneden gekomen zo´n 100 jaar geleden. En vervolgens rond 1950 weer willekeurig teruggelegd.
De stenen van die treden moeten dus eerst weer op volgorde komen te liggen willen ze kunnen begrijpen wat er staat.
Hmmmm… wat ik nog vergeten te zeggen was… her en der is het toch nog best wel gevaarlijk. Iedereen kan hier een wapen kopen. Elke beveiligings beambte heeft wel een pistool of geweer of nog groter. Hebben ze niet zo veel geld dan is het een groot mes (een machete).
Verder heb je als je in het binnenland woont ook altijd zo´n groot mes op zak als je van het dorp naar huis loopt.
Als je in San Pedro Sula rond rijdt heb je wijken waar je geadviseerd wordt voordurend in beweging te zijn en niet te stoppen. En in principe heb je altijd al je ramen van je auto dicht en je deuren op slot. Ach het is effe wennen.