Wow! Dat was één dag regen en één dag zon in Ierland. Mijn noodrantdoen (wat altijd een grote reep pure chocolade is) is in ieder geval nog niet gesmolten. Dat was in Cuba wel anders.
Cork was leuk. Niet een plaats waar erg veel te zien is. Het is overigens wel een karakteristiek Ierse stad. Maar het was zeker wel leuk om weer es iemand te ontmoeten die ik via internet hebt leert kennen! Of mischien heb ik daardoor het een en ander juist gemist van de stad? Hahahaha.
Onderweg terug van Cork naar Dublin zat in het achterste deel van het vliegtuig, waar ik ook zat, een redelijk grote groep jonge meiden die met een of andere danswedstrijd hadden meegedaan. En net in dat achterste deel moest ook een knappe steward, je weet wel mooi symetrisch gezicht en brede smile, de ‘safety demonstration’ doen. Het was net of die meiden Robbie Williams zagen. Zo’n herrie dat het was gedurende die hele demonstratie. De rest van het vliegtuig wist natuurlijk niet wat er aan de hand was. En uiteindelijk ontkwam natuurlijk ook de andere steward die er rondliep niet aan die meiden.
Af en toe.. nah zeg maar gerust vaak.. denk je dat je in het buitenland bent als je in Dublin rond loopt. Ik bedoel dan met buitenland een ander land dan Ierland. Je hoort hier zo erg veel Pools gesproken worden… Ik ben bang dat ze hier nog een keer hetzelfde gaan krijgen als wij nu in Nederland hebben. Maar goed… dat horen we later mischien nog wel es.
Inmiddels weer in Barcelona aangekomen. En op de een of andere manier is dat iedere keer weer een soort ‘thuis komen’. Ik weet niet wat dat is. Maar het voelt altijd goed om daar aan te komen. Lekker relaxed druk, lekker temperatuurtje en veel mooie mannen haha. Als ik uit mijn hotelkamerraam kijk (30 x 50 cm haha) dan kijk ik zo bij Fran op zijn balkonnetje. Erg grappig!
Een verschil met Ierland… Een flesje van een halve liter water kost in Dublin 1.15 euro en in Barcelona 0.60 euro! In Barcelona heb ik een flesje Green Tea voor 1.15 euro :-)
Wel nog even verdwaald geweest. Ik was op zoek naar een Movistar winkeltje voor een spaanse SIM maar kon die zo snel niet vinden… Door te veel op de gevels te focussen ben ik heel mijn orientatie kwijt geraakt en heb ik ongeveer een uur gezocht naar waar ik nou eigenlijk was en om weer terug te komen. Alles lijkt hier erg op elkaar. En ik ken wel een paar straten hier… maar ook weer niet alles. Maar goed. Ik heb uiteindelijk een Orange SIM aangeschaft om iets voordeliger te kunnen bellen hier.
Net wat lekkers gegeten (hete aardappeltjes, inktvis en veel olijven (het kan eigenlijk nooit slechter dan in ierland zijn :-). En daarna naar de film in het filmhuis hier om de hoek geweest. (Renoir herinner je je het nog Johan?).
Ik heb heel toepasselijk “The wind that shakes the Barnes” gezien. Die film gaat over Ierland in 1912 (IRA, oorlog, geschiedenis).