Aangekomen in Ho Chi Minh City hoor .. ofwel het oude Saigon. En wat denk je? Ook regen!
Maar…. pas rond een uur of drie ‘s middags. Dus lekker op tijd op en dan erop uit.
Via internet (asiarooms.com) hebben we een kamer geboekt. En het blijkt een all-suite hotel te zijn.
Dus elke kamer is een suite met een soort zitkamer erbij zal ik maar zeggen.
Wat ik nog vergeten te vertellen ben is dat die piercing die ik onder mijn lip heb zitten echt iets heeeeel interesants is. Zoiets hebben ze hier nog nooit gezien. Dus ik heb veel bekijks!
Ze wijzen er naar, hebben het erover en als het effe kan willen ze er aan zitten hahahaha….
Saigon is eigenlijk de oude stad die hier aan de Saigon rivier ligt. Nu is het slechts district 1 in het hele grote Ho Chi Minh City, de nieuwe naam van de stad sinds het noorden het voor het zeggen heeft in heel Vietnam. HCMC is nu zo groot als een provincie en heeft 8 of 9 miljoen inwoners en strekt van de zuid chinese zee in het oosten tot de grens met Cambodia in het westen. 75% van de bewoners woont op 10% van de oppervlakte van de stad en de overige 25% van de bewoners op woont op de resterende 90%. Je kunt je voorstellen hoe druk het centrum dan is.
Maar zo hectisch als de hoofdstad Hanoi is het niet.
Het is te vergelijken met Stockholm. Een wijdse stad met nog niet te veel hoogbouw. Alleen iets drukker. Al worden in District 1 de torens die de skyline zullen gaan domineren wel uit de grond gestampd.
De eerste en tweede dag hebben we zelf de stad wat bekeken. Onder andere het Reunification Palace bekeken en het War Remnants museum. Het is me nu duidelijk geworden waarom die Amerikanen het internationale gerechtshof in Den Haag niet willen erkennen. Wat zij hier hebben aangericht is echt walgelijk. En dat nog maar dertig jaar geleden. En ervan leren ? Niet dus! In Iraq nog maar een keer gedaan. En dan heb ik het over een ‘onschuldig’ halsbandje omdoen bij een krijgsgevangene om hem te vernederen. Afin… laten we het maar niet over de oorlog hebben.
Maar wat dat betreft is een bezoek aan HCMC net zoiets als een bezoek aan Berlijn. Als je je tenminste voor de geschiedenis intereseert.
Uiteraard moesten we zorgen dat we voor een uur of drie weer ergens binnen waren (vaak de hotel kamer met een filmpje van HBO) want dan begon het weer te regenen. Dat hield natuurlijk ook in dat we elke ochten vroeg op waren om toch nog zoveel mogelijk aan de dag te hebben.
De tweede dag toen we het theater hier bezochten hebben we de generale repetitie van een vietnamese show mogen bijwonen.
Wij als toeristen stonden zo door de deur te gluren om te zien hoe het theater eruit zag dat de regiseur ons uiteindelijk binnen riep en maar gelijk een generale repetitie ging houden. De hele show van A tot Z hahaha… En dat voor noppes :-)
We hebben verder een trip gemaakt naar de Mekong delta. Wonder boven wonder is het de hele dag droog gebleven. Ik weet niet hoe vaak we van bootje zijn verwisseld. Maar doordat we door allerlei smalle kanaaltjes moesten varen en het in de tussen tijd eb werd was de diepgang van sommige bootjes iets te groot waardoor er kans op vastlopen was. Dus dan weer over in een kleiner bootje. De Mekong delta laat eigenlijk zien hoe de mensen, weg van de grote, stad leven. Je kunt overal onder gelopen stukken land zien waarin vis wordt gekweekt of gewoon drijvende huizen waaronder dan vis wordt gekweekt.
De mensen in dit gebied trouwen overigens vrij vroeg. Een meisje voor haar 20e en een jongen tussen de 16 en 18.
Dan worden er kindjes gemaakt en zo komen er genoeg handjes bij om te werken (in de rijstvelden of waar dan ook). Het is niet het gebrek aan eten dat er nog steeds zo jong wordt getrouwd in dit gebied, want rijst en vis is er voldoende, maar gewoon een gebrek aan opleiding. En tja… als je zo vroeg trouwt en weer kinderen krijgt en gaat werken zal dat gebrek aan opleiding nog wel even voortduren. De vrouw heeft overigens hier de broek aan. De man levert netjes zijn geld in bij haar en zij runt de tent verder.
In ieder geval is het zeker een mooi gebied om door heen te varen en es met de lokale bevolking in contact te komen.
Ik heb nog nooit zulke taaie en sterke mensen (man en vooral vrouwen) gezien dan in Vietnam. Het is een erg mooi land om doorheen te trekken.
Ik heb inmiddels mijn rugzak alweer gepakt. Klaar voor mijn vertrek (alleen) naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodia.