Het werd weer es tijd om op pad te gaan.
Deze keer ben ik naar het noorden gegaan in plaats van het zuiden. Dus niet naar de warmte maar naar de kou. Waarom nou toch de kou nu het juist ook kouder begint te worden in Nederland.
Voornamelijk om mijn zus, zwager, neefje en nichtje op te zoeken die tegenwoordig in København wonen. En verder wilde ik wel es richting Ystad gaan in de provincie Skane (Zweden) waar Henning Mankel veel over heeft geschreven in zijn detectives met de rechercheur Kurt Wallander als hoofdpersoon.
Dus afgelopen donderdag vanuit Den Bosch vertrokken naar København. Zo’n 950 kilometer in 10 uur. Erg rustig op de weg. Een lekker zonnetje en met de cruiscontrol aan was dat een zeer relaxte rit tot Hamburg. Toen begonnen de duitsers te jagen op de weg en was het effe wat beter opletten wat er allemaal rondom me heen gebeurde.
In Denemarken werd ik ineens opgeschikt door een stel racende gekken. Ze kwamen met ruim 160 voorbij en gingen links en rechts (over de de vluchtstrook) voorbij. Met grote stofwolken tot gevolg. Weirdos !
Afin… de rit door Denemarken is toch altijd weer mooi. Vooral de twee gigantische bruggen die je oversteekt. Eigenlijk bestaat het land uit drie grote eilanden. Jutland (boven Duitsland), Funen (in het midden) en Zealand (dicht bij Zweden) en dan is er nog het vierde supergrote eiland Groenland wat ietsje verder naar het westen ligt.
Kopenhagen heb ik tot nu toe alleen zonder fototoestel bezocht. Komend weekend zal ik daar ook es wat foto’s gaan maken. De eerste foto’s die ik ga maken zullen van Ystad zijn waar ik zodadelijk naar toe ga.
Ik steek de zee (Kattegak) over van Denemarken richting Malmo. En van Malmo rij ik dan door naar Ystad. Het is slechts een rit van 1 uur.
Kopenhagen is een heel relaxte en kleine gemoedelijke stad. De deelgemeenten die bij Kopenhagen horen zijn wijds opgezet. Grote brede lanen met forse 4 a 5 verdieping tellende flatgebouwen langs de weg. Natuurlijk ook wat meer laagbouw waar de iets meer fortuinlijke mensen kunnen wonen. Al die aan elkaar gebouwde deelgemeenten is Groot Kopenhagen.
Ik verwonder me elke keer weer (nah, ik ben er pas twee keer naar toe gereden nu) dat er zulke brede snelwegen zijn om de stad in te komen terwijl ik het nog nooit echt druk heb gezien.
Met een S-bahn en een metro of bus reis je simpel van het ene punt naar het andere punt. Een auto is eigenlijk niet nodig. Een fiets is wel handig. Maar die neem je dan ook weer mee in de metro. (Waarom zou je meer fietsen als nodig is?)
En als je nou een allergie hebt voor honden, dan kun je op de voorste of de achterste bankjes gaan zitten van de metro-trein want daar zijn honden verboden. De rest van de trein zijn ze wel toegestaan. Er wordt aan veel gedacht hier ;-)
Wat opvalt hier is dat veel mensen in merkkleding lopen. Ondanks dat de levensstandaard een stuk hoger is hier dan de rest van europa (zeg minimaal 15% hoger dan in Nederland) is de merkkleding mischien wel juist goedkoper dan in de rest van europa. Redelijk wat mensen volgen naar mijn idee dan ook de mode hier.
Gisteren in een bos geweest waar bronstige herten op 10 meter afstand voorbij liepen. Verder ‘op zijn deens’ gegeten bij een tentje midden in dat bos. Je bestelt je eten van een kaart aan de kassa. Je gaat zitten en wacht en wacht en wacht en wacht nog even tot je je eten krijgt. Er loopt 1 persoon te serveren wat er klaar is in de keuken. Ze roept wat ze heeft en hoopt op die manier dat ze dan de goeie eigenaar kan vinden voor het eten wat ze bij zich heeft. Die ene persoon doet overigens ook het afruimen van de tafeltjes. Het zal wel niet typisch deens zijn. Maar de twee keer dat ik hier nu ergens iets gegeten heb ging het wel op die manier. Interresant. Efficientie ontbreekt een beetje in de restaurants.
Nu ga ik mijn tas pakken en op weg naar Zweden. Het zuidelijke stuk dan. Wat vroeger een provincie is geweest van Denemarken.